Jouw gezin van herkomst heeft een grote invloed op jouw leven en zo kom je er van los!

Het zit in ons ingebakken dat we er altijd moeten zijn voor onze ouders. Dat familie alles is wat ons verbindt en dat we daar zorg voor moeten dragen.

Dat zijn heel mooie intenties en ik zou het niet anders willen. Maar wat als je uit een gezin komt waar je ouders zelf zodanig leven vanuit hun kwetsuren en jou daardoor niet gegeven hebben wat jij als kind nodig had?


Ik ben opgegroeid in een gezin met een moeder met een psychische ziekte en een narcistische vader die me geadopteerd heeft. Mijn biologische vader heb ik nooit gekend. (Mijn moeder komende uit een gebroken gezin, een vader die zijn kinderen mishandelde en misbruikte en een moeder die haar in de steek heeft gelaten) (mijn adoptievader opgegroeid in een welgesteld gezin in de jaren ’60, maar waar zorgen voor de familie op de eerste plaats stond, ten koste van hun eigen gezin)

Op mijn negen jaar besloten mijn ouders uit elkaar te gaan en hebben de scheiding al vechtend doorgebracht. In die mate dat ze elkaar nog steeds het licht niet gunden in de ogen nadat mijn broer, mijn zus en ik al lang volwassen waren.

Bij elk bezoek, en zeker langs mijn vaders kant, ging het nog steeds over mijn moeder. Ook wanneer ze er niet meer was. Ook wanneer ze de pijn voor zichzelf stopte door uit het leven te stappen.

Bij elke familieaangelegenheid rolde ze nog vloeiend over de tong bij mijn vader.

Straffer nog, na haar dood, werd ik het kop van jut voor mijn vader. Want wat trok ik toch op mijn moeder. En ik moet hem nog gelijk geven ook.

Net zoals mijn moeder ben ik een lichtwerker. Maar het grote verschil met mijn moeder is, dat ik op tijd hulp heb ingeroepen om niet psychisch ziek te worden.

Al heel vroeg in mijn volwassen leven ben ik op zoek gegaan naar mentale hulp om alle kwetsuren die mijn ouders hebben veroorzaakt, aan te pakken. Waardoor ik vandaag mijn licht kan laten schijnen en al deze kwetsuren omgebogen heb in kracht.

Ik kan mijn licht laten schijnen omdat ik weet waar jij doorgaat. Ik kan jou helpen, omdat ik kan voelen waar jouw ouders de bal hebben mis geslagen.

En bovendien kan ik jou leren hoe je van jouw kwetsuren jouw kracht kan maken. Zodat ook jouw licht weer kan schijnen. Zodat jij ook weer kan genieten van het leven.

De invloed van jouw ouders is enorm, ook in je volwassen leven. Zeker als jouw ouders een zware rugzak hebben. Maar ik heb voor mezelf de keuze gemaakt dat ik de rugzak van mijn ouders niet leeg kan maken. Dat moeten ze zelf doen.

Hierdoor heb ik mijn rugzak kunnen leegmaken, zodat ik mijn kinderen bespaar van opnieuw een zware rugzak.

Alle coaching-sessies gaan over de invloed van het gezin van herkomst. En dat is ook logisch. Jij bent onder andere wie je bent door de context waar in je bent opgegroeid. Maar gelukkig ben jij ook wie jij bent door jouw ZIJN.

In jou schuilt jouw kern. Waar je weer verbinding mee kan maken. Door laagje per laagje jouw rugzak leeg te maken. Alle rommel van jouw voorouders weg te gooien. Zodat enkel jij, in heel zijn essentie, overblijft. En dan straalt je licht. Van binnen naar buiten.

Mijn drijfveer om mijn rugzak te legen was mijn lichaam. Ik had hevige paniekaanvallen.

Ik moest wel hulp zoeken, want ik voelde me heel vaak ziek en in paniek.

Wat ben ik dankbaar dat ik deze paniekaanvallen niet enkel gedoofd heb met medicatie. Een cadeautje van mijn moeder, want door haar pillenmisbruik (door toedoen van onze maatschappelijke farmaceutische afhankelijkheid) had ik een helse schrik gekregen van medicatie.

Ik heb wel medicatie genomen, want in de beginjaren van mijn paniekaanvallen hielpen ze me om de dag door te komen en te kunnen leven.

Maar ik ben ze altijd gaan combineren met mentale hulp.

Ik bleef echter afhankelijk van die medicatie. Zelf stopte ik er telkens mee, maar moest na een jaar weer opnieuw starten. De paniekaanvallen kwamen altijd terug.

Tot ik 3 jaar geleden een nieuwe vorm van hulpverlening ontdekte bij mijn coach, Kim Van Langenhove. Een hele andere wereld ging open.

Deze vorm van hulpverlening gaat op zoek naar jouw kern. Wie jij bent als persoon, los van je opvoeding en je gezin van herkomst. Met als resultaat dat ik al die jaren al medicatievrij ben. Nochtans ben ik ondertussen zelf gescheiden en helemaal op mezelf aangewezen. Maar van paniekaanvallen is geen sprake meer.

Ondertussen heb ik me deze vorm van hulpverlening ook eigen gemaakt en coach ik zelf ouders.

En ook daar zit zoveel kracht in. Doordat ik zelf alles ervaren heb, kan ik ook echt oprecht zeggen dat deze vorm echt werkt.

Ik zie dagelijks mensen transformeren tot zichzelf, doordat ze die rugzak helemaal achter zich kunnen laten.

Stap voor stap afscheid nemen van pijn die niet het hunne is. En van pijn die hen is aangedaan.

Bovendien zie ik alle dagen ouders zich bewust worden van de impact van hun pijn op hun kinderen. En dan vooral, dat ze niet meer willen dat hun kwetsuren impact hebben op hun kinderen.

Vandaag ben ik een heel gelukkige vrouw. Alle ballast heb ik overboord gegooid. En schiet er nog alleen maar ‘IK’ over. En vanuit deze IK schijnt mijn licht. Over mijn kinderen en de mensen rondom mij.

Wie mee wil stralen is van harte welkom. Wie wil leren om ook vanuit je ‘IK’ te leven mag mijn hulp inroepen. Want hierdoor gaat jouw licht ook weer schijnen.

En al de rest is niet meer van tel.

Veel liefs,

Ellena

25 keer bekeken

Recente blogposts

Alles weergeven

CONTACT

  • White Facebook Icon

© 2020 by Ellena Crokaert.